intocht gouache op vellum
De bruiloft van Bacchus en Ariadne Gouache op velum Annibale Carraci 1551-1619
Mythologische scène: Strijdwagen, Naakte mannen en vrouwen, Engelen, Landschap
Periode: 17e eeuw
Dit is een prachtige gouache op perkament met een mythologische scène.
Het is gespannen op een frame (oude lijst).
Het schilderij is niet gesigneerd.
Conditie: Goede staat,
Afmetingen schilderij: 24 x 46,5 cm, 25,5 x 48 cm met lijst.
Carracci brengt het lichaam meesterlijk in beeld. Hij besteedt aandacht aan elke lichaamscurve. De natuurlijke tinten in de kleuroverdracht zijn verrassend. Alle helden op zijn doeken leven. Het lijkt alsof de personages, ondanks al hun fabelachtigheid, zo echt mogelijk zijn.
Alles juicht en versmelt in een uitbarsting van vreugde. De kunstenaar vult zijn doek met een enorm aantal personages, die elk individueel zijn. Je kunt zijn creatie tot in het oneindige beschouwen. De schoonheid van de natuur en de harmonie tussen mens en natuur klinken ongelooflijk krachtig in zijn meesterwerk.
De schilder nam de mythologische plot over, maar interpreteerde die anders. Hij beeldt niet alleen de huwelijksstoet af, maar verwerkt ook zijn gedachten over de schoonheid van mens en natuur in het doek. "De Triomf van Bacchus en Ariadne" – het centrale plafondpaneel van de beroemde Galerij van Farnese. Hier is een triomfantelijke huwelijksstoet van Bacchus en Ariadne te zien. Net als andere fresco's in de Galerij van Farnese is dit werk gewijd aan het thema van de zinnelijke liefde. Er bestaan twee versies van de mythe, gewijd aan het huwelijk van Ariadne en Bacchus.
Bernini, meester van de Romeinse barok, verwoordde dit doel in zijn beoordeling van Annibale, die, zo beweerde hij, "al het goede had gecombineerd door de gratie en tekenkunst van Rafaël, de kennis en anatomie van Michelangelo, de adel en trant van Correggio, de kleur van Titiaan en de vindingrijkheid van Giulio Romano en Mantegna samen te voegen".
Het resultaat van deze synthesebenadering was geen werk van afgezaagd eclecticisme, maar een visuele wereld van enorme vitaliteit waarin het mogelijk was om één enkel programma te ontwikkelen gebaseerd op Ovidius' Metamorfosen – over een enorm oppervlak, terwijl tegelijkertijd de meer esoterische elementen van het maniërisme werden overboord gegooid om de bedwelmende erotiek en lichamelijkheid van de mythen directer over te brengen.
In de bruidsstoet van Bacchus en Ariadne, die het centrale deel van het plafond vult, smelten deze kwaliteiten samen tot de meest gecondenseerde compositie van de Galerij van Farnese.